قال النووي : فيه تنبيه على المعاقبة بهما إمّا بنفسهما . . أي يغلي بهما وهما من نار ، أو هما سببان لعذاب النار . وفيه غلظ تحريم الغلول ، وأنه لا فرق بين قليله وكثيره في التحريم حتّى الشراك ( 1 ) . پس از اينجا به كمال وضوح ثابت گرديد كه كسى كه تصرف در مال بيت المال بدون اذن امام نمايد داخل جهنم مىگردد ، پس طلحه وزبير كه نهب بيت المال نمودند ، بلا شبهه در جهنم داخل شدند . وتوبه هم از ايشان واقع نشده ، وچه قسم واقع مىشد كه هنوز اولياى ايشان وجوه جواز اين فعل شنيعشان مىتراشند . اگر توبه مىكردند ، شناعت آن فعل به اقرارشان ثابت مىشد واوليايشان چرا آن را جايز مىكردند ؟ ! واگر توبه هم كرده باشند پس بدون ‹ 258 › ارضاى أصحاب حقوق كي مقبول است ؟ ! وآن باليقين از ايشان واقع نشده ، واگر ارضاى ايشان هم مىخواستند به قول قارى متعذر بود ، پس بلا شك ايشان مثل ديگر خائنان داخل نار شدند . وصحبت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) چنانچه غلام آن جناب را به جهت صدور أدنى خيانتى - يعنى اخذ كساى قبل قسمت - نافع نگرديد ; طلحه وزبير را با

--> 1 . مرقاة المفاتيح 7 / 518 ، وانظر : شرح مسلم للنووي 2 / 129 .